Home

20170201_091301 (1)

Het heeft even geduurd, maar nu is het dan eindelijk zover. Het heeft me tien jaar lang bloed, zweet en tranen gekost, maar ik ben dan ook uiterst tevreden met het resultaat. Gelukkig heeft mijn Spaanse Anabel mij hierin altijd gestimuleerd.

Het liefst doe ik het in de weekenden, want doordeweeks ben ik veel te druk. Maar op vrijdagmiddag en op andere vrije dagen komt het er ook meer dan regelmatig van. Jarenlang heb ik afgekeken hoe het werkelijk moet, en heb ik heel veel geoefend. Het is een fantastisch Spaans, en stokoud cultureel begrip. Daar waar sommigen het pas kunnen bereiken op een hogere leeftijd, heb ik het met mijn jonge 52 jaar eindelijk al helemaal onder de knie.

Werkelijk nodig

Waar menigeen in het weekend zó druk, of nog drukker bezig is dan doordeweeks… de honden uitlaten, de sportschool, wandelen, zwemmen, fietsen, op stap gaan of op dure yoga kleedjes via kostbare cursussen de raarste oefeningen met merkwaardige belletjes doen, heb ik dit alles niet nodig. Mijn vervolmaakte hobby geeft mij meer persoonlijke voldoening dan dit al dit soort zaken bij elkaar. Zelfs veel meer dan wat ik werkelijk nodig zou moeten hebben.

Je er toe zetten

Het hoeft ook bijna niets te kosten, maar je kunt het net zo gek maken als je zelf wilt. Je hebt er alleen wel wat zon voor nodig. Daarom lukt me dat hier in mijn stadje Cáceres in het hartje van Spanje dan ook zo goed. Voor mij is het een ware beleving om weer helemaal mijzelf te kunnen zijn. En het brengt keer op keer zó ongelofelijk veel goeds teweeg, dat ik er soms bijna eng van word. Ik wist altijd al dat ik het zou kunnen, maar net als zoveel andere dingen: je moet je er wel toe zetten. Anders gebeurt er natuurlijk helemaal niets.

Gegroeid

Laatst had ik het er met een aantal gepensioneerde oudere kennissen over in de bar, onder de toeziende ogen van onze verrukkelijke glazen wijn. Ze hadden mij al regelmatig geobserveerd, en moesten het gezamenlijk toegeven: ‘Voor een buitenlander overtref je al onze verwachtingen’, wilden ze stuk voor stuk toegeven. ‘Ja, ja, ja…’, zeiden ze in koor. ‘Dit hadden we echt nooit van je verwacht, dus laten we om het te vieren er nog maar eentje laten bijschenken’. ‘Man, man, man… wat ben je gegroeid in de jaren’, zei er nog een.

Oefening baart kunst

Het is jammer dat er (nog) geen nationale Spaanse wedstrijden zijn voor de eer, want ik zou er zo aan meedoen. Ik ben constant in vorm en ik weet dat ik een goede kans maak om een serieuze prijs te pakken. En dit alles al op mijn leeftijd. Ik zie mijzelf al het hele Spaanse land doorreizen om doorlopend mijn grenzen te verleggen en het nog beter te kunnen. Oefening baart kunst, maar dit had ik in Nederland vermoedelijk nooit voor elkaar kunnen krijgen. Ook daarom ben ik zo blij dat er nu eindelijk – door de échte Spaanse kenners – hardop een diepe waardering voor mij is uitgesproken.

Het ultieme

Ik ga er dit voorjaar, de zomer en de nazomer gegarandeerd weer keihard tegenaan, want er valt voor mij nog heel veel te leren en te bereiken. Uiterst geconcentreerd nog meer minuten pakken, dat is waar het om gaat. Je niet laten weerhouden en er helemaal voor gaan, is wat er telt. Ik kan het werkelijk iedereen aanraden, want voor mij is het meest ultieme van mijn grandioze hobby dan ook dat het hier bijna altijd en overal kan… goddelijk relaxed en urenlang op een terrasje doorbrengen.

 

Gepubliceerd in Inspanje.nl

https://inspanje.nl/cultuur/9580/grandioze-hobby-column/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s