Home

Gezond drinken

Dus woon je al bijna acht jaar, gezond en wel, in hartje Spanje en dan overkomt je dit! Ik ben even radeloos! Het duurt nu al een week. Pas in het eerste weekend in december is er weer licht. Nog 7 weken te gaan! Misschien neem ik het wat zwaar op. Dat kan. Het zal wellicht ook komen doordat bijna al het noordelijke nieuws me niet direct meer raakt. Wat een gekkigheid. Het lijkt er meer en meer op, dat Nederland en België eigenlijk niet meer weten waar het nu allemaal om draait. Wat een landen! Ik word er soms moe van om mijn goede vriend Sinterklaas, dag in en dag uit, te vertellen wat er allemaal speelt. Ik begrijp dat het voor hem geen gezellige snoepreisjes meer zijn.

Daarbij komt, dat de herfst in aantocht is en ik min of meer in mijn eigen gecreëerd comfortabel vacuüm leef, waarbij de meest eenvoudige beproevingen in mijn leven, opgeblazen worden tot het allerbelangrijkste. Wat is er dan aan de hand? Wel… mijn Spaanse Anabel is op dieet! Met werkelijk alle toeters en bellen. Mijn steun en toeverlaat, die altijd en overal, alles lekker vindt.

Gelukkig kan ik op mijn bijna 50 jarige leeftijd tegenwoordig bijna alles weg-relativeren, tot het niveau van een plant, zodat er nagenoeg niets meer van over blijft. Maar toch geeft het me wel wat droefheid. Daar zit je dan in je geweldige Spaanse provinciestadje met 90.000 inwoners. Maar veel belangrijker… met 1.000 barretjes en restaurantjes. Hoe treurig. Toch ben ik erg fier op mijn Anabel. Want ze doet het toch maar wel. Vrouwen-power!

Onze keuken is deze dagen een soort laboratorium, vol digitale weegschaaltjes met cijfertjes achter de komma. Een nieuw legioen ienie-mienie-tupperware-schaaltjes hebben hun eigen plekje gevonden. Vol met baby proporties. En geloof maar niet dat er één grammetje meer geconsumeerd mag worden. Zelfs een regulier glaasje wijn in het weekend is taboe. Ik sta erbij en ik kijk er naar. Daar sta je dan, een half schijfje komkommer nog kleiner te snijden. In alle bombarie ben ook ik al een kilootje afgevallen. Maar meer door de nervositeit. Weg zijn de écht gezellige weekendjes. Althans voorlopig. Nu moet ik alleen of met vrienden op stap. In het weekend. Een droog alternatief. Zonder haar. En ik woon niet in Spanje om de hele dag binnen te zitten. Daar is het leven te mooi voor. Zij blijft thuis. ´Je gaat toch ook niet naar de bioscoop als er geen film draait`… heeft iemand mij weleens verteld. Ik snap het. Wat moet je met een glas water zonder tapas in een aangename bar. Dat vloekt, en dan heb ik nog niet eens over de beproevingen.

Maar gelukkig is er altijd hoop. Ik kijk nu al uit naar de schandalige grote en uitgebreide maaltijden… flink voor, tijdens, en na de kerst. En dat geeft me enthousiasme om door deze vertwijfelde periode heen te komen. En dan is er altijd nog mijn lieve moeder die ik al jaren om de andere dag aan de telefoon heb. Als er iemand is die mij door deze wanhopige tijd heen kan helpen, dan is zij het wel! Na regen komt zonneschijn… en ik kan het weten. Zeker hier!

http://spaansnieuws.com/wanhopig/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s