Home

IMG_7875

Het zit er weer op. En wat zit er dan weer op? Mijn vakantieperiode van een maand. Ik heb de gevoelsmatige beleving van het verorberen van zeker 1000 flessen top-wijn, drie hele achterpoten Jamon Pata Negra, de gehele inhoud van een attractie-park-zeeaquarium en nog veel meer toeters en bellen. En ik ben geen grammetje aangekomen.

Vakantiegevoel. Het is maar hoe je het bekijkt. In ieder geval moet weer gewerkt gaan worden. Want er moeten conto’s worden betaald. Het leven gaat verder. Maar mijn vakantiegevoel blijft. Al bijna zeven jaar! Dag in, dag uit. Ik hoef in de ochtend alleen maar even naar buiten te kijken, of in een flits in onze koelkast te broddelen, om dagelijks te beseffen dat ik in Spanje woon. En dat grandioze gevoel is constant aanwezig. Ik heb het toch maar getroffen.

Nooit had ik durven dromen ooit hier terecht te komen. In dit Goddelijk mooie binnenland van Spanje. Ik heb het wel vaker verteld. Wanneer ik dagelijks net ben wakker geworden, en met een kop koffie in de hand, met alleen een onderbroek aan, mijn krantjes via internet doorblader, weet ik dat ik hier thuis ben. Dagelijks knalt het zonlicht naar binnen. Ja, hier ben ik helemaal thuis.

In het weekend maak ik altijd trouw het ontbijt voor mijn Spaanse Anabel. En als zij geniet, dan geniet ik nog meer. Een tostada met olijfolie uit de Sierra de Gata, met een paar plakjes vers van de poot afgesneden Iberico ham, plus een kop koffie. Regelmatig met overrijp fruit wat rond deze tijd op zijn top is. En dat serveer ik op een dienblad op bed, waarna ik bij overdracht altijd een belaadt-amoureuze-kus ontvang. Ik kijk diep in haar donker bruine ogen en weet dat ze intens van me houdt, en ik van haar, op een manier zoals ik dat in het verre verleden nooit eerder heb gekend. Of voor openstond. Of heb herkend. Gelukkig leef ik in het nu en lijkt gisteren alweer jaren geleden. En morgen is er weer zo´n dag. Wanneer ik heel af en toe eens een romantische film bekijk, zie en versta ik dat de regisseur nooit ergens in een land zoals Spanje heeft gewoond, want het kan nog veel intenser. Ja, ik weet wel beter.

Werkelijk niets méér heb ik nodig. Althans… er is nog wel een symbolisch verlanglijstje met een weinig aantal wensen. Een paar verlangens op een heel bescheiden briefje. Waarbij ik tegelijkertijd weet dat de utopie alleen maar in mijn dromen werkelijkheid wordt. Dus kan het me eigenlijk ook niet veel meer schelen. Het enige bitter wat ik moet proeven is de diepe ontstentenis van het ontbreken van een aantal dierbaren. Ik ontmoet en beleef ze veel te weinig.

Maar buiten dat, gaat mijn vakantiegevoel door… dag in, en dag uit. Of zou er soms een ander woord voor bestaan?

http://spaansnieuws.com/vakantiegevoel/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s