Home

IMG_6050

Het valt niet mee, om in 688 woorden uit te leggen waarom Extremadura op zijn coulantst gezegd, ongetwijfeld de volle 100 % inspanning waard is om eens te bezoeken. Want ik woon hier al jaren met een overmatig hoog-geluk-gehalte. Maar aan een ieder, die liever de zee en het massatoerisme in Spanje verkiest boven het ongerepte, dun bevolkte, industrie-loze, en voorzien van de uit vele tijdperken ontstane stokoude UNESCO stadjes, met een immens grote diversiteit van flora en fauna in dit extraordinaire gebied, zou ik vooral willen zeggen: niet langs komen! Blijf maar heerlijk met je blote voeten in het zand spelen. Daar is ook helemaal niets mis mee. Het gaat immers om het genieten, en iedereen beleeft dat weer anders.

Toch weet ik dat het bij veel Spanje-liefhebbers wel eens op een andere wijze kriebelt. Dit jaar wellicht… liever tóch maar eens op zoek naar iets anders. Maar wel in het geliefde Spanje. Iets totaal diferente. De echte ornithologen, oftewel de vogelaars, die hoef ik niets uit te leggen. Die komen hier al zolang de term bestaat. Maar er is veel meer, niet alleen om te zien, maar ook om te beleven. Een perceptie voor alle zintuigen. De authentieke maaltijden, de nog volstrekt onbekende topwijnen uit de Ribera de Guadiana, het culturele erfgoed, de gastvrijheid van de bewoners, de uitermate schappelijke prijzen, maar vooral de rust en reinheid. Met een recent aangelegd wegennetwerk, vrijwel zonder verkeer, waar ze in Noord Europa alleen maar van kunnen dagdromen. Als buitenlander ben je hier nog regelmatig een soort bezienswaardigheid. Zeker in de kleine dorpjes, waar het leven nog bijna net zo is als 40 jaar geleden. Ondanks de tegenwoordige moderne dingetjes. De ezels zijn uiteraard vervangen door autootjes. Het leven sukkelt hier stilletjes door, van de ene naar de andere dag. Zonder drukte en zonder stress.

Nu zou ik eigenlijk ook weer niet té favorabel moeten reppen over Extremadura. Waarom? Omdat het eigenlijk zo wel goed is. Voor mij mag het precies blijven zoals het is. Niet té veel toeristen. Maar… waar het hart vol van is, loopt de mond van over. En het wellicht miniem aantal mensen dat ik misschien kan bewegen om het toch eens aan te durven, om vervolgens vrijwel direct een spiritueel moment suprême te beleven, dan is dat het zeker waard. Want geluk kunnen délen, is zeker een significant onderdeel van geluk.

Mijn Spaanse Anabel, hier geboren en getogen, ziet in mijn ogen hoezeer ik dit stuk Spanje bemin. En hoe gek het ook klinkt, door mij ervaart ze onze regelmatige dagtripjes, zoals ze die nog nooit heeft beleefd. En met ons amor-kaliber, des te beter.

Een weekje Extremadura is zo geregeld. Vanuit de luie stoel. Met een uurtje Google krijg je de smaak al snel te pakken. Voor noordelingen is het late voorjaar, of het vroege najaar het meest interessant. Want pieken van tegen de 40 graden Celsius in de zomer, daar moet je toch maar tegen kunnen. Vliegen op Madrid, Sevilla of zelfs Lissabon. Allemaal op ongeveer gelijke afstand naar bijvoorbeeld Cáceres. Mijn kleine provinciestadje. Niet omdat ik hier woon, maar omdat Cáceres in het hart van Extremadura ligt. En het is zó grandioos. Er zijn genoeg betaalbare Casas Rurales (B&B), hotelletjes en er is zelfs een camping. Met een huurautootje zijn er legio bezoekjes te doen. Maximaal een uurtje heen en terug. Om ´s avonds op fabelachtig wijze op de Plaza Mayor in Cáceres, buiten op het terras rond een uur of 10 in de avond, met Hemelse temperaturen, een Goddelijk diner te nuttigen. En misschien ergens anders nog een glaasje achteraf. Om na een regionaal Spaans ontbijt de volgende dag, dagtripjes te ondernemen. Naar de talloze pittoreske dorpjes en stadjes in de buurt. Heerlijke wandelingen. Er is zó veel meer.

Maar het meest geweldige is de grandioze roes die al ontstaat in de auto of in het vliegtuig onderweg naar huis. Een roes die zich uit, in het direct wéér plannen voor een volgend weekje. En ondanks dat ik daar zelf direct niets van ervaar, weet ik wel dat mijn 688 woorden niet voor niets opgeschreven zijn.

Gepubliceerd in Spanje Magazine, uitgave mei-juni 2014

2 thoughts on “Extremadura in 688 woorden

  1. Hallo Pieter Jan, helemaal eens. Wij zijn van die nederlanders die juist niet naar de kust gaan. We zijn de afgelopen jaren ieder jaar wel een paar dagen in Extremadura geweest. Dit jaar slaan we een keer over. Maar eerlijk is eerlijk wij krijgen geen genoeg van Extremadura. van Badajoz tot Plasencia tot Helechosa de los Montes tot Jerez de los Caballeros.. en alles wat daar tussen ligt. Heerlijk en Prachtig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s