Home

IMG_5976

Voor een ieder die denkt dat mijn bestaan hier in Spanje niet veel meer betekenis heeft dan alleen maar mijn Anabel, de zon, lekker eten, een goed terras en met een geweldig glas wijn, die zit er helemaal naast. Dat wil ik er directamente even uitbeuken. Desalniettemin spelen ze een considerabele rol. Er gaat veel meer om in mijn hersenpan. Mijn leven hier, is gelijk als in bijna elk Europees land. Want het leven moet je zelf leven en beleven en dat doe je toch echt niet alleen maar in je uppie.

In Nederland wordt er snel weer gestemd. Gemeenteraadsverkiezingen. En ik kan het weten. Want ik luister nog al eens naar radio1.nl. Al is het alleen maar om de Nederlandse taal een beetje bij te houden. Maar ook om het vele gezeik over niks. Heerlijk. Oók over het stemmen. Ik krijg nog wel eens een rode kleur van al die meningen uit Nederland. Uit België trouwens ook. Ja, wat moet je er mee? Met dat stemmen. In mijn oogpunt gewoon gaan stemmen. Maar daar kom ik zo op terug. Ik kan dat daar in de polder niet meer, want ik woon immers in Spanje. En toch ook weer wel. Blijkbaar heel normaal voor de bedenkers. Ik kan hier wel stemmen voor wat betreft mijn kleine provincie stadje. Maar ook niets méér. Geen provincie en geen landelijke Spaanse verkiezingen. Abnormaal. Regeltjes. Heel raar, want ik ben getrouwd met mijn Spaanse Anabel, ik ben zwaar geïntegreerd, spreek de taal, ik werk dagelijks en ben hier niet alleen belastingplichtig, maar betaal dat ook en ik heb alleen nog maar een Nederlands paspoort.

Stemmen is voor mij een soort minimale geestelijke verplichting. En mensen die daar anders over denken, dat is ook goed. Maar wel stom. Want gelukkig leven we in een democratie. Hoe je daar dan ook over denkt. Hier in Spanje nog maar net iets minder dan bijna 40 jaar. Ik ken hier inmiddels genoeg verhalen om direct vanuit je luie stoel naar de stembus te gaan. En dan hoef ik het nog niet eens te hebben over de verhalen van mijn jaren geleden overleden opa. Stemmen, is voor mij gelijk aan het jaarlijks even stilstaan bij de dodenherdenking en Bevrijdingsdag. Want dat heb ik in mijn jeugd toch wel even mooi meegekregen. Al is het alleen maar uit respect voor de honderden miljoenen mensen die niet eens een huis, laat staan een wc-pot hebben. En iets te eten, al helemaal niet. Want ondanks de zogenaamde crisis, zijn we met z´n allen toch maar een flink stelletje doorgeschoten hoofdprijswinnaars in deze westerse wereld.

En waar je dan op stemt dat moet je zelf weten. Voor mij is het best ingewikkeld. Want ik ben rechts met linkse trekjes en tegelijkertijd links met rechtse trekjes. Zit ik dan in het midden? Nee, eigenlijk ook niet. Laatst had ik het erover met een vriend in een bar. Ik wist het even niet meer, qua stemmen. Want hoe moet ik straks nu gaan stemmen met de Europese verkiezingen. Op een Nederlandse partij die wellicht nog wat belangen behartigd voor mij in Spanje? Want ik mag hier niets anders. Dat duurt nog jaren.

Gelukkig zijn vrienden en een paar biertjes altijd een uitkomst. Hij vertelde me om dan maar naar de gróte lijnen te kijken. En dáár voor te gaan. En toen kwam het licht. Ik ga de volgende keer stemmen zoals ik verlokkelijk naar een menukaart kijk. Vis, vlees of vegetarisch. En de sausjes, de liflafjes en de wijn zijn bijzaak. Stemgerecht(igd).

http://spaansnieuws.com/stemgerechtigd/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s