Home

IMG_5008

Er zijn in Spanje nog al wat Nederlanders, vaak zielen hier nog maar net wonen, die zich kunnen gedragen als opgefokte haantjes. Trouwens wel meer mensen uit de noordelijke landen. Wachten, daar hebben ze een broertje dood aan. Zeker hier in Spanje.

Velen beleven wachten als een plots en totaal onterecht opgekomen zwaar kloppende aanval van migraine. Ik kan me herinneren toen ik, net aangekomen in Spanje, daar ook wel een lichte vorm van had. Overal maar wachten, wachten en nog maar eens wachten. Bij de supermarkt, bij de opticien, bij de ijzerwarenhandel, de huisarts, het gemeentehuis en weet ik veel waar al niet meer.

Stond ik bijvoorbeeld in de rij bij de bank, met zo´n tien personen voor me, waar de voorste persoon in alle rust, samen met de bankemployee, de héle week stond door te nemen. Tot en met de voor, hoofd en nagerechten van afgelopen donderdag. Terwijl alle opeenvolgende in lijn, in een merkwaardig gelijkwaardige zee van rust, met een collectief  van zo´n twintigtal ogen, het complete interieur van het bankfiliaal aan het observeren waren.  Tot in alle hoeken. Inclusief het plafond, de prullenbakken, de kapotte lampjes, maar ook de ongepoetste schoenen van de buitensporig drukdoende bankdirecteur. In vele gelijke situaties gebeurt het met grote regelmaat, dat er een wachtend hoofd mijn kant opdraait. Het liefst bijna stiekem. Want dat buitenlander zijn…het spat er bij mij nog steeds vanaf. Bijna twee meter lang, blond haar en blauwe ogen. Zeker in de dunbevolkte Spaanse gebieden. Daar verschijnen Noorderlingen sporadisch. Maar alles went.

Of je hebt een afspraak ´s ochtends vroeg(?) bij iemand op kantoor. Vaak is dan het verstandiger om de dichtst in-de-buurt-zijn-de bar van dat kantoor op te zoeken. Want in acht van de tien gevallen zal je daar je afspraak aantreffen. Voor de rest geen enkel probleem. Maar je moet het wél weten.

Recent had ik nog een afspraak met mijn tandarts. Gewoon een controle. Zoals altijd ben ik nog steeds op de minuut op tijd. Dat krijg ik er niet meer uit. Dat zit gewoon in mijn noord Europese genen. In dat opzicht faal ik behoorlijk wat betreft mijn integratie in dit land. Enfin, ik was dus keurig op tijd. Mijn in vol tandartsornaat geklede tandarts groette me vriendelijk. En dat geeft altijd weer vooruitzichten. Waarna hij een kamertje inging en nog geen minuut later totaal omgekleed, zijn hoofd de andere kant uitdraaiend mij voorbij liep en het pand verliet. Mijn mond hoefde ik alvast niet meer open te doen. Drie kwartier later kwam hij terug met een zak fruit en wat kranten onder zijn arm. Hij kleedde zich weer snel om en groette wederom alsof het de eerste keer was dat hij me zag. Handelend alsof er totaal niets aan de hand was. Waarschijnlijk wás dat voor hem ook zo. Ik kon uiteindelijk plaatsnemen. Ja… wachten duurt hier in Spanje nu eenmaal wat langer dan in Nederland.

Gelukkig kan ik met al dit wachten tegenwoordig heel goed overweg. Ook mañana is in dit fraaie land nog vaak meer iets van ergens eind volgende week. Maar zeker geen morgen.
Als je werkelijk kunt accepteren dat dingen hier nu eenmaal zijn zoals ze zijn, dan is er feitelijk goed mee te leven. Sterker nog, met enige regelmaat schiet ik tegenwoordig spontaan in de lach. Na al die jaren zie ik er de humor juist van in. Dat komt waarschijnlijk door mijn Nederlandse hersenspinsels. Je moet alleen geen haast hebben. Want dat nekt alles hier. En zeker jezelf. Dus zorg ik er altijd voor dat ik nooit haast heb. Ook niet als ik dat wél zou willen.

Inmiddels ben ook ik een meester geworden in het observeren van de meest onbenullige en volkomen onbelangrijke zaken. Zoals onnodige schroefjes en gaatjes in muren, overduidelijk niet afgeplakte geschilderde wanden waar de verf veel te dik, of veel te dun op is aangebracht, klokken die wellicht op een ander werelddeel zijn afgesteld, overdreven gekleurde haren, pukkels op neuzen, ontbrekende tanden… en noem het maar op. Want daar heb ik hier, min of meer geforceerd, alle tijd voor gekregen tijdens het wachten.

http://spaansnieuws.com/wachten-tot-je-een-ons-weegt/

One thought on “Wachten, tot je een ons weegt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s