Home

IMG_5449

Uiteraard had ik in het verleden nooit gedacht juist hier ooit terecht te komen. Maar ook, om nooit meer weg te gaan. En al zeker niet dat ik ook nog eens columns zou gaan schrijven voor Spanje Magazine en andere media. Ruim zeven jaar geleden wist ik niet eens van het bestaan. Extremadura, net iets groter dan Nederland. Vol met niets van wat ik gewend was.  Maar uiteindelijk zó veel rijker dan waarvan ik had durven dromen.

Als piepklein aannemertje ging ik een avontuur aan. Voor twee Engelse opdrachtgevers werd er een ruïne getransformeerd naar een authentiek landelijk Spaans buitenhuis. En zoals nergens gaat niets vanzelf. Het betrof bloed, zweet en tranen. Gelukkig ligt dat nu in een ver verleden. Al met al is deze belevenis de basis geweest voor een totale draai in mijn bestaan. Ik wil hier nooit meer weg. Nog steeds ben ik zwaar verliefd op deze streek.

Dag in en dag uit leef ik hier met hart en ziel. Vol overgave. Ver weg van het Rotterdamse Kralingen van toen, de costas hier, de grote Spaanse steden en het massatoerisme. Niet dat ik me wil verschuilen van al die oorden. Niets van dat alles, maar dit is mijn thuis geworden. Cáceres. Een klein provinciestadje in het hart van Extremadura. Hier klopt mijn hart als nooit tevoren. En plots, alweer een aantal jaar geleden, ontmoette ik dé ogen van mijn leven. Mijn Spaanse Anabel. Met wimpers als pauwenveren. Ogen, geconcentreerd en diep donkerbruin, doordrenkt van alle intense schoonheid, met reële waarschijnlijkheid van een historische mix van Joods en Arabisch bloed. Met trots draag ik dagelijks mijn trouwring.

Ik ben zwaar geïntegreerd, voornamelijk door en dankzij Anabel, onze vrienden en mijn Spaanse schoonfamilie, waar ik gelukkigerwijs niet iedere dag een eettafel mee hoef te delen. Want anders zou het leven nét iets te snel gaan. Ik spreek inmiddels niet alleen de taal, maar ben diep doorgedrongen tot de werkelijke cultuur van het hedendaagse leven in Extremadura. Voor mij geen pindakaas en hagelslag meer. Mijn tophonderd is ingeranseld met lokale authentieke gerechten, zoals beschreven in de handgeschreven recepten van de moeder van oma. Lang geleden was ik privé kok voor twee financieel gefortuneerden in het door Spanjaarden ontdekte Amerika. Jaren later heb ik nog eens de keuken van binnen bevaren in een drie sterren Michelinrestaurant in Rotterdam.

Van mijn kant geen mooie verhalen over de prachtige historische stadsgezichten met al hun geschiedenissen, daar waar er zó veel van zijn in dit land. Anderen zijn er veel beter in zulke aangelegenheden te beschrijven. Graag wil ik het gaan hebben over de dagelijkse dingen. Het leven van alle dag. Voor velen min of meer hét onbelangrijke. De gewone buurman, de varkensboer, de stratenveger, mijn schoonmoeder, de juffrouw achter de kassa… met alle dagelijkse beslommeringen. Wat is hún wereld? Wat zien ze, wat denken ze? Wat is raar, eigenaardig, vreemd of anders? Zowel voor hen, als ook voor mij. Alles observerend met een Nederlands hoofd. Mijn hoofd. Spanjaard zal ik nooit worden. Geef me een Spaans paspoort en ik zal altijd Nederlander blijven. Naast deze onderwerpen zal er wellicht iets langskomen uit de keuken van Extremadura. En die keuken hoeft niet eens daadwerkelijk een keuken te zijn. Een langzaam vuurtje met een pot er boven is al snel genoeg. Maar wel met de pure zuivere eeuwenoude ingrediënten van hier. Ik kan het niet genoeg uitschreeuwen wat voor lekkers er hier vandaan komt. Er is zó veel meer dan alleen maar de Pata Negra. Stap voor stap komt er van alles aan de orde uit dit door Dios gezegende land. Extremadura. Het zal je maar overkomen.

Gepubliceerd in Spanje Magazine uitgave maart/april 2014 (spanje.es)

2 thoughts on “Extremadura. Je zal d´r maar wonen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s